poniedziałek, 9 listopada 2015

Jesteś zielenią mą jesteś błękitem mym...

 
Dni, których nie znamy
 
Tyle było dni, do utraty sił,
Do utraty tchu, tyle było chwil,
Gdy żałujesz tych, z których nie masz nic,
Jedno warto znać, jedno tylko wiedz.

Że, ważne są tylko te dni, których jeszcze nie znamy,
Ważnych jest kilka tych chwil, tych na które czekamy,
Ważne są tylko te dni, których jeszcze nie znamy,
Ważnych jest kilka tych chwil.

Pewien znany ktoś, kto miał dom i sad,
Zgubił nagle sens i w złe kręgi wpadł,
Choć majątek prysł, on nie stoczył się,
Wytłumaczyć umiał sobie wtedy, wtedy właśnie, że.

Że, ważne są tylko te dni, których jeszcze nie znamy,
Ważnych jest kilka tych chwil, tych na które czekamy,
Ważne są tylko te dni, których jeszcze nie znamy,
Ważnych jest kilka tych chwil.

Jak rozpoznać ludzi, których już nie znamy?
Jak pozbierać myśli z tych nieposkładanych?
Jak oddzielić nagle rozum swój od serca?
Jak usłyszysz siebie, w takim szumnym scherzu?

Jak rozpoznać ludzi, których już nie znamy?
Jak pozbierać myśli z tych nieposkładanych?
Jak odnaleźć nagle radość i nadzieję?
Odpowiedzi szukaj, czasu jest tak wiele!

Ważne są tylko te dni, których jeszcze nie znamy,
Ważnych jest kilka tych chwil, tych na które czekamy,
Ważne są tylko te dni, których jeszcze nie znamy,
Ważnych jest kilka tych chwil.


Śpij, bajki śnij

Śpij – bajki śnij
kolorowe, piękne, dobre bajki
w nich – na łące ty
wokół ciebie niezapominajki
abyś zapamiętał sen radosny
pełen słońca i oddechów wiosny

Sen – gdzie powietrze niesie wiatr
od gęstwin lasów
sen – gdzie są rzeki w których żyją kwiaty
tam wszystko jest – zdrowe jak sen
dobre jak sen – twój sen

Śpij – bajki śnij
a w tych bajkach jasny dom z ogrodem
w nim owoców raj
a wokoło małe domki z miodem
można zbierać wielkie kosze malin
nie ma dymu fabryk, miasta spalin
Tam – gdzie łagodną ciszę zdobi koncert ptaków

Tam, tam – gdzie życie się wydaje czarem
cudownym darem - takim jak ty
jak dla nas ty - jak ty

Śpij – bajki śnij
aż nadejdzie wreszcie dzień wspaniały
gdy obudzisz się
nagle ujrzysz świat tych bajek cały
wreszcie spełni się twój sen radosny
pełen słońca i oddechów wiosny
Sen – gdzie powietrze niesie wiatr
od gęstwin lasów
sen – gdzie są rzeki w których żyją kwiaty
przyrzekam Ci – nadejdzie dzień
sen spełni się – już śpij


Pamięci wierszy
 
Pamięć
płynie wciąż z prądem nowych dni
lecz czasu zamieć
nierzadko gubi piękne sny
Młodości czysty kwiat
Radości pełen świat
gdy ja
Szukam
do drzwi pamięci mojej ciągle
stukam
otwieram drżącą dłonią je
szukając dobrych słów
z Poezji pięknych snów
bo wiem, że

Jesteś zielenią mą
jesteś błękitem mym
dobra Poezjo – sługo życia
ponad światem złym
Kiedy przypomnę cię
Wierszu, co bronisz mnie
Bym nie zamieniał serca w kamień
Przez noce i dnie
Pamięć ma wzywa cię
Przez zagmatwany los
Dobra poezjo
Sługo życia, wypełnij mój głos

Nie można żyć bez wody
nie można żyć bez chleba
ale płomienia i ochłody
w duszy też szukać trzeba
I kiedy czasem odpływam
Poezja jak z papieru łódka
pamięć niech będzie wciąż żywa
dla wierszy o szczęściu i smutku

Życie
tysiącem ksiąg spisane ludzkie życie
przeżyło tyle różnych chwil
cudowny serca lot
tragiczny losu splot
lecz wiem, że
Pamięć zaciera wiele w myślach lecz
nie kłamie
wierząc że oprócz cudów, co
zmieniają życia ból
w komfortu ciepły tiul
jest Wiersz


Miłość Drogę Zna

Rozstanie to – nadzieja, że
spotkamy się za chwilę – może dwie
lecz bywa, że zerwany most
oddala to spotkanie – drogę na wprost

Serca nam pulsują
jak radary dwa
nic nam drogi nie zmyli
ani noc ni mgła
świat jest wtedy mały
jak rozstania łza
na pewno się spotkamy
miłość drogę zna

Bywa też tak – że życie złe
przydzieli nam dwie role – odmienne dwie.
ja jestem noc – ty jesteś dzień
tak trudno nam się spotkać – choć ja twój cień

Serca nam pulsują
jak radary dwa
nic nam drogi nie zmyli
ani noc ni mgła
świat jest wtedy mały
jak rozstania łza
na pewno się spotkamy
miłość drogę zna

Gdy wicher zły ślad myli nam
my mamy dobrą mapę – serca tam-tam.
niestraszny sztorm piaskowych burz
ani wyniosłe fale ogromnych mórz.

Serca nam pulsują
jak radary dwa
nic nam drogi nie zmyli
ani noc ni mgła
świat jest wtedy mały
jak rozstania łza
na pewno się spotkamy
miłość drogę zna

Miłość

Już tyle dni Ciebie u mnie nie było
I przez ten czas nic się nie wydarzyło
Bo mój cały świat jest dla Ciebie – a Ty
Jesteś mi światem, doliną wśród mgły
Powietrzem, ziemią i wodą

Słoneczny blask i księżyca latarnia
Wiosenny wiatr, który włosy rozgarnia
Brylanty gwiazd rozrzucone jak mak
Upojność łąk i dzikiego bzu krzak
I cisza drzew nieruchomych

Wszystko dla Twej miłości
Wszystko do jej stóp
Wszystkie świata mądrości
Najwspanialszy cud
Wszystko by jej nie stracić
Aby mogła żyć
Wszystko za te słowa dwa
Te słowa: kocham Cię...

Zegarek ten, co ustalał spotkania
Tych kilka płyt, do wspólnego słuchania
Krzesła i stolik, dwa okna i drzwi
Ten nasz prywatny świat nocy i dni
Świat przez nas zaczarowany

Sahary żar gasił chłodne spojrzenie
Niagary szum tłumił smutne westchnienie
Milczenie gór było echem złych słów
Słoneczny brzask zmywał pamięć z mych snów
A wicher rozwiewał chmury

Wszystko dla Twej miłości
Wszystko do jej stóp
Wszystkie świata radości
Najcenniejszy łup
Wszystko by jej nie stracić
Aby mogła żyć
Wszystko za te słowa dwa
Te słowa: kocham Cię...

Ostatni grosz by ją nakarmić
Ostatek sił by ją ocalić
Najlepszy żart by ją rozbawić
Najlepszy wiersz by ją zachwycić
By była, by była szczęśliwa...

***
Wszystkie wiersze Marka Grechuty pochodzą z tomiku „Pani mi mówi niemożliwe… Najpiękniejsze wiersze i piosenki”, Prószyński i S-ka, Warszawa 2015.


4 komentarze: